U bevindt zich hier: Home Theo Thijssen Biografie
×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 42 niet laden

dinsdag, 03 maart 2015 16:35

Nederland leest

Op 19 oktober 2008 begon de tweede campagne Nederland Leest van de CPNB (stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek).. Het jaar daarvoor stond daarin Dubbelspel van Frank Martinus Arion centraal, ditmaal is gekozen voor Thijssens De gelukkige klas. Dit boek werd een maand lang gratis aangeboden aan bibliotheekleden, maar de CPNB en de bibliotheken lieten het niet bij uitdelen. Ze organiseerden ook allerlei activiteiten rond het boek. Journaalpresentator Philip Freriks trad op als ambassadeur van de campagne, die duurde tot en met 16 november. 

Foto's Nederland Leest

Het plein bij de bibliotheek van Amsterdam wordt omgedoopt tot Theo Thijssen plein. Actie 'Nederland leest', 15 november 2008.
Opening actie 'Nederland Leest', oktober 2008 in Kon. Bib. Den Haag, vlnr 'ambassadeur' Philip Freriks, minister Ronald Plasterk, essayschrijver Jan Siebelink en kleindochter Rik Thijssen.
Okt 2008: ten stadhuize krijgen B&W van Amsterdam een geschenkexemplaar van 'De Gelukkige Klas' aangeboden. Foto Chris van Houts
Het bord van de Theo Thijssentrein wordt na afloop van de actie 'Nederland Leest' aangeboden aan de directeur va het Theo Thijssenmuseum, Jan Carmiggelt.
Phillip Freriks bij de start van de Theo Thijssen trein.

 

 

 

dinsdag, 03 maart 2015 16:34

Sport en spel dag

Allemaal even Kees de jongen



Nee, zo overweldigend als zes jaar geleden – de legendarische Dag van de Zwempadpas – was de belangstelling niet, afgelopen zaterdag 16 juni in en rond de Westerkerk tijdens de Grote Theo Thijssen Sport- en Speldag.Maar toch meldden zich – ondanks de zorgelijke weersvooruitzichten – een 300 enthousiastelingen in de kerk.
Het programma was er ook naar – al zeggen we het zelf – met de ene socioloog en historicus na de andere, die de historische ontwikkeling van sport en spel in de hoofdstad en met name tijdens het leven van Theo Thijssen telkens in een nieuw quasi-wetenschappelijk daglicht plaatsten.

Ruud Stokvis belichtte met smakelijke details de opkomst van de sport, Dennis Bos versloeg met terugwerkende kracht het Palingoproer van 1886, en Lia Karsten en Carolien Bouw belichtten gedocumenteerd de betrekkelijke teloorgang van het spelen op straat. 
Maar (hoe onrechtvaardig misschien ook), de meeste bijvak oogsten toch de minder wetenschappelijke bijdragen. De meesterlijke vertelling van bioloog Mida Dekkers, die de sportbeleving van onze landgenoten genadeloos afserveerde. Of de kostelijke alternatieve sportquiz van Matthijs van Nieuwkerk – ‘Boekje hoog, boekje laag’ - en het (opnieuw) hilarische optreden van de kennelijk onsterfelijke Rob van Reyn samen met zijn onafscheidelijke compaan en Thijssen’s meesterverteller Hans Dagelet. En de hoogverheven muziek van Jan Eilanders nieuwe band ‘De Hoofdmannen’ (wat waren ze trots te mogen optreden in de Westerkerk!) en – last but least – de onvergankelijke klanken van violiste Vera Beths en haar fabelachtige leerlingen.
Zoals de traditie wil liepen we weer flink uit, zodat het middagprogramma pas ver na tweeen kon beginnen. Nog steeds regende het niet…En dat betekende bokspringen, tollen, hoepelen, blikjes gooien en ga zo maar door.
Zwembadpassen, dat was er natuurlijk ook bij . En dankzij de onvermoeibare wedstrijdleider Paul Spies en spreekstalmeester Jan Meng kwamen de wedstrijdonderdelen ook nog goed terecht. Ondertussen heerlijke (salsa-)muziek van het Amsterdamse dansorkest Los Lamelos, een kostelijke schermdemonstratie en een werkelijk overdonderende turnshow onder leiding van Frans Paul la Crois. Hij overtrof ieders verwachtingen en dat bleek wel uit de spontane medewerking van het publiek. Een meeslepende demonstratie van het moderne straatvoetbal o.l.v. oud-international en Ajax-jeugdtrainer Bryan Roy (ja hij!) besloot het
gebeuren achter de Westerkerk. Ja, achter de kerk, want stadsdeel Centrum had een kleine vergissing gemaakt: een grote milieubeschermende fototentoonstelling rond de kerk was vergeten, toen de Stichting Theo Thijssen een vergunning aanvroeg. Achter de kerk dus, en het stadsdeel betaalde de extra-kosten voor extra-publiciteit (waar moeten onze bezoekers
zijn?) grif; dat dan weer wel. En eigenlijk was het omdanks de honderden toeschouwers /deelnemers best wel mooi intiem, daar op dat omsloten en verlaten parkeerterrein. Regenen deed het nog steeds niet, maar helaas, toen Kees en Rosa te paard de overwinningsbekers kwamen brengen, begon het te druilen. Niet getreurd, want toen het echt ging hozen nodigde Jan Eilander de diehards uit om onder het zeil van het podium de regen te trotseren en mee te zingen met zijn bijna onnavolgbare versie van ‘Heen en weer’, het lied van de Zwem-
padpas. Het was een bijna surrealistische vertoning, al die mensen in de
stroomregen, zingend en swingend naar een onvergetelijke climax.
We hadden het weer geklaard. Matthijs van Nieuwkerk belde me de zondagavond daarop vanuit zijn vakantieadres in Zuid-Frankrijk. Hoe leuk hij ’t gevonden had, en hoe we dat toch iedere keer voor elkaar kregen, zo gezellig, zo onnavolgbaar.
Ik kon slechts glimlachend te verwijzen naar de club die Stichting of Museum Theo Thijssen heet. Met die mensen doe je dat…

Jan Carmiggelt, directeur Theo Thijssen Museum.

{youtube}2fhrcpBesjQ{/youtube}

dinsdag, 03 maart 2015 16:31

Jubileumfeest tienjarig bestaan

Tien jaar Theo Thijssen Museum!  
Dat vierden we zaterdag 19 maart  in jeugdtheater De Krakeling (Nieuwe Passeerderstraat 1), het Turngebouw uit Kees de jongen. 

Die middag was Kees de jongen weer even terug in het Turngebouw, dat nu jeugdtheater De Krakeling heet. Met museumdirecteur Jan Carmiggelt als bevlogen spreekstalmeester, luisterden in de bomvolle foyer zo'n 150 Thijssenfans naar toespraken van voorzitter Bernard Kruithof, wethouder Aboutaleb, oud-conservator Wieneke 't Hoen en neerlandicus en journalist Matthijs van  Nieuwkerk, maar ook naar het Zwembadpaslied van (voorheen)  de Trockener Kecks, ditmaal gezongen door Jan Eilander, begeleid door Phil Tilli,  Rob Zandvoort en Jan Pruis. Ook keken ze naar nostalgische videoframenten uit de prehistorie van het Theo Thijssen Museum, en dat alles terwijl AVRO Radio Journaal de gasten ondervroeg. 

Verassend was verder de toespraak van Marie-Louise Meuris, directeur van De Nieuwe Ooster, die mede namens ons museum kon meedelen dat er inmiddels genoeg giften en garantstellingen waren binnengekomen om vast te stellen dat het door Jan Wolkers ontworpen monument voor Thijssen op de plek van zijn in 1955 geruimde graf er echt kan komen. Sterker nog: het staat al vast dat het op 16 juni a.s. , Thijssens 126ste geboortedag, zal woirden onthuld door burgemeester Job Cohen.

Nog een grote verrassing was de wereld-release van een cd met het Zwembadpaslied Heen & Weer, met zang van co-auteur Rick de Leeuw.

Het was een gedenkwaardige middag! 

dinsdag, 03 maart 2015 16:25

Theo Thijssenmonument op De Nieuwe Ooster

Voordat Cohen door een druk op een knop de rode gordijnen rondom het monument liet vallen, had een aantal sprekers al licht geworpen op de uiteenlopende kwaliteiten van Thijssen. Nadat Marie Louise Meuris, directeur van De Nieuwe Ooster, en Bernard Kruithof, voorzitter van de Stichting Theo Thijssen, de honderden belangstelenden welkom hadden geheten, eerder stadsdeelvoorziter Martin Verbeet Theo Thijssen als prominent bewoner van Amsterdam-Oost en legde Liesbeth Verheggen van de Algemene Onderwijsbond uit dat de tirades van haar voorganger Thijssen tegen de regeltjes-freaks nog steeds hoogst actueel waren. Daarna hield Geert Mak een bevlogen feestrede, culminerend in het prachtige citaat uit Kees de jongen waarin Kees loo[t te fantasren over de  begrafenis van zijn vriendinnetje Rosa Overbeek. Terwijl er (zoals de zanger vooraf als zijn hoop had uitgesproken!) net een bui losbarstte, zong Rick de Leeuw (van voorheen de Tröckener Kecks) 'a capella' zijn op Kees geïnspireerde lied Verloren Zoon.Na de onthulling sprak kleindochter en stichtingsbesturder Rik Thijssen nog een prachtig persoonlijk dankwoord en las Jan Wolkers een paar favoriete fragmenten uit Thijssens werk voor. Daarna was er champagne!Achtergrond
Op dinsdagmiddag 28 december 1943, vijf dagen na zijn dood, werd Theo Thijssen begraven in een huurgraf op de Nieuwe Oosterbegraafplaats in de Watergraafsmeer, niet ver van zijn sterfhuis op de Bredeweg . Toen de grafrechten waren verlopen, werd in 1955 het graf geruimd. Geheel volgens de regels, maar de huídige directie van De Nieuwe Ooster vindt het toch spijtig. Dus benaderde directrice Marie-Louise Meurs onze Stichting Theo Thijssen met het plan voor een mooi gedenkteken voor Thijssen op de plek van diens voormalige graf. Schrijver/beeldhouwer Jan Wolkers reageerde enthousiast op ons gezamenlijk verzoek dit monument te ontwerpen. 

Het gaat natuurlijk niet om een echt grafmonument, want Thijssens graf is er niet meer. (Gelukkig ligt er nu op ‘zijn’ plek ook niet iemand anders.) Maar een bijzondere plaats blijft het, dus willen we hier graag de herinnering levend houden aan de inspirerende figuur die Thijssen was. Dat gebeurt natuurlijk al 25 jaar door zijn standbeeld op de Lindengracht, maar Thijssen is belangrijk genoeg om hem een twééde gedenkteken te gunnen. En dan ditmaal in het oostelijk deel van de stad, waar hij het overgrote deel van zijn volwassen leven doorbracht. Van 1905 tot 1921 was Thijssen onderwijzer in de Tweede Boerhaavestraat (Oosterparkbuurt) en vanaf 1912 wóónde hij een kwarteeuw lang in de Transvaalbuurt en daarna (tot zijn dood) zes jaar in de Watergraafsmeer. Amsterdam-Oost is ook het decor van zijn romans Schoolland en De gelukkige klas. De maker van het gedenkteken, Jan Wolkers (1925) is zoals bekend niet alleen schrijver, dichter en natuurkenner, maar ook beeldhouwer. Hij maakte ondermeer het Auschwitz-monment, dat eerst op De Nieuwe Ooster stond, en nu in het Wertheimpark, en een monumnt voor de Tachtigers (stalen vlam) in het Oosterpark. Zoals in veel van zijn recentere werken, zal Wolkers ook in dit Thijsse-gedenkteken waarschijnlijk ruim gebruikmaken van glas. Begin september reizen het museumbestuur en de directie van De Nieuwe Ooster naar Texel om Wolkers’ ontwerp te bekijken. Deze winter of komend voorjaar willen we het monument onthullen.De Nieuwe Ooster (met drie hoofdletters) is sinds 1998 de bedrijfsnaam van de aloude Nieuwe Oosterbegraafplaats, in 1894 geopend als opvolger van de Oude Oosterbegraafplaats aan de noordrand van het Oosterpark. De nieuwste naam werd gekozen omdat hier niet meer alleen begraven wordt, maar ook gecremeerd. Hier liggen literaire grootheden als Jacques Perk, E.J. Potgieter, Ed. Hoornik, Nescio en Thijssens literaire pupil Jan Mens. En tja, ook de koloniale houwdegen generaal Van Heutsz, maar zijn praalgraf (voorheen vlak bij de ingang, dwars over de hoofd-laan is vorig jaar gelukkig naar een minder opvallende plek verplaatst, om het oorspronkelijke parkontwerp van tuinarchitect Springer te herstellen. Nu komt de romantiek van de in ‘Engelse landschapsstijl’ aangelegde begraafplaats weer goed tot zijn recht.  

{youtube}SiK2MaEfvbo{/youtube}

dinsdag, 03 maart 2015 16:24

Kees de jongenbrug en Rosa Overbeekbrug

Gemeentelijke molens draaien traag. Dat gold zeker ook voor de naamgeving van de nog naamloze bruggen nr. 123 en nr. 121 over de Bloemgracht. In februari 2001 verzocht de Stichting Theo Thijssen de gemeente om de twee bruggen te vernoemen naar Kees de jongen en Rosa Overbeek. Op zaterdag 8 maart 2003 was het eindelijk zover. De druilregen mocht de pret niet drukken. Na de opening van de fototentoonstelling over de Dag van de Zwembadpas toog het gezelschap naar de Bloemgracht. Daar legde stadsdeelwethouder Guido Frankfurther uit waarom ook de gemeente de bruggen graag naar Thijssens romanfiguren wilde noemen, las acteur Hans Dagelet (een van de toneel-Kezen en kleermaker Kraak in de film) fragmenten voor over de ontluikende liefde tussen Kees en Rosa en werden de bruggen tenslotte simultaan geopend door jonge acteurtjes die in de markt waren voor de
filmrollen van Kees en Rosa. Jan Eilander zong het Lied van de Zwembadpas en bleek voor de afwezige Rick de Leeuw niet onder te doen. Een feestelijk glas na afloop was op zijn plaats. 

Pagina 1 van 5

CITAAT VAN DE MAAND

“Daar waren ze de gracht afgerend; en ja, hoor, op de brug, daar liep een jongen, een werkjongen met een lange broek; en over z'n hoofd hing z'n zwembroekje te drogen; z'n wangen waren blauw. Ze stonden met z'n vieren den jongen aan te gapen; hij, fluitend, kwam vlak langs ze. „Fijn water?" vroeg de brutale Klaas hem. De werkjongen was natuurlijk beledigd. „Watte?" snauw- de hij, en hij maakte een gebaar om Klaas weg te jagen. Maar Ko en Ay en Henk drongen tegen hem aan; en Ko gaf hem kleine duwtjes en zei: „As je lef hebt, moet je met mij beginners. 'k Ben nogal bang voor je lange broek!" De werkjongen keek ze alle drie met minachting aan; maar hij deed niets, en liep door. Klaas stond op 'n eerbiedigen afstand en riep hem na: „He zeg! He! Een kwartje asje op je broek trapt!"      

(Jongensdagen”, blz. 35,36)

 

Navigeer

Locatie

    • Eerste Leliedwarsstraat 16
    • 1015 TA Amsterdam
    • 020-4207119
    • Donderdag t/m zondag van 12.00 - 17.00

 

 

Familie Familie